|
MOHSENDAILY |
|
چهارشنبه ٢۳ فروردین ،۱۳۸٥ يگانه
تنها يگانه است که يگانه می ماند فقط محسن است که ميخواهد خود را پيش می برد تا ببيند که او هست کسی که هيجان می آورد يگانه است اما کسی که دوست دارد من هستم ما با هم هستيم تا لحظات يکديگر را تجربه کنيم سهشنبه ۸ فروردین ،۱۳۸٥ سکوت
يه عالمه آرزوی سوخته با چند تا مريض خندان روزهای تو رو می سازن تا ديگه حسرت نخوری و بگی:از اين بدتر نمی شه و البته چه بهتر که ادامه بدی تا ببينی که وقتی موزيک تموم می شه همه ی چراغا رو خاموش می کنن تا حاضرين از رديف اول به نوبت خارج می شن و تو شايد آخرين باری باشه که تو اين برنامه شرکت کردی.برات آرزوی موفقيت می کنم دوست من؛خوش آمدی!!! ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ جاذبه ای وارونه رو به بالا می سازم که تا بی نهايت بالا روم و ديگه اشکی روی زمين نريزه پنجشنبه ۱۳ بهمن ،۱۳۸٤ پرده ی آخر
...صدای انفجار می آد.گرد و خاک همه جا رو بر می داره.بلاخره بمبی رو که ساخته بودن منفجر کردن.ديگه کسی نبود. بعد از يک ساعت صدای مگس ها بالای سرشون می آد.بعد از چند روز کرم ها از گوش و دهن شون می آن بيرون. بلاخره پرده می آد پايين.کسی نيست که بياد تعظيم کنه. سهشنبه ٢٠ دی ،۱۳۸٤ آلاينده های قدرت
از زمان اسکندر تا ناپلئون و بعد از آن تا اوايل قرن بيستم استفاده از قدرت تنها به صرف داشتن قدرت بوده و حتی بعد از ورود سياست اين سياست بوده که در خدمت قدرت بوده.در تاريخ قديم از قدرت به جهت قدرت نمايی استفاده شده؛مثل کشورگشايی.حتی تا اين آخر هيتلر استفاده از قدرت را به خاطر هدف مقدسی که دنبال می کرده در خدمت گرفته.ولی از زمان افتادن قدرت در دام اقتصاد اين اقتصاد است که حرف می زند و پول وسيله ای است که هدف را توجيه می کند و حالا هرکس(کشوری)که پول بيشتری دارد قدرت خريداری می کند(يهوديان را به خاطر داشته باشيد که نيچه می گويد اخلاقيات را تحريف می کنند تا به نفع خود برداشت کنند و شايد با قدرت هم چنين کرده اند) و اين سيکل قدرتمند شدن ادامه دارد تا دعوايی ميان اقويان در افتد. پنجشنبه ۱ دی ،۱۳۸٤ THE MARK HAS BEEN MADE
امروز هنگامی از آب به آتش رسيدم که همه چيز تمام شده بود و اين آخرين تجربه ی من بود. پنجشنبه ٢٤ آذر ،۱۳۸٤ EAT MY FEAR
by DAVID LYNCH پنجشنبه ۱٠ آذر ،۱۳۸٤ شليک
قضيه باور کردن مثل قضيه شليک کردن می مونه.هم می تونه کشنده باشه هم می تونه يه نجات بخش خوب باشه و ما همه تيراندازهای خوبی هستيم.و از اول اين باور رو داريم که به هر حال يه جيزايی رو بايد باور کرد و اين خودش اولين شليکه.يه سلاح باور هست که تو دست همه می بينم و همه اين سلاح رو معمولا به سمت هم نشونه رفتن و مجروحان قضيه برای اينکه از اين درد رهايی يابند با اين سلاح خودکشی می کنند و ما همه تيراندازهای خوبی هستيم. جمعه ٤ آذر ،۱۳۸٤ من
تنها نکته ی مثبت قضيه اينه که وقتی تولدت بشه احساس کنی واقعا متولد شدی و من اين احساس رو دارم.خيلی کار دارم و اينقدر هست که خودم آخرين نفرم که به محسن تبريک می گم البته بعد از يک هفته.هنوز گوشم سوت می کشه و الان بعد از گذشت دو سال و نيم از دومين تولد واقعی من اين گوش من هست که تنها برای من در درون من مرا فرياد می زند نمی دونم چی می گه يه وزوز ممتد ولی صدايی در درون من هست که می گه من بايد ادامه بدم. جمعه ٤ آذر ،۱۳۸٤ Ultimate Hurt
پنجشنبه ۱٢ آبان ،۱۳۸٤ ما با هم هستيم
روی دريا راه می روم تا از کرانه فاصله گيرم و تباهی زندگی را فرياد زنم من او را يافتم يافته او رازدار ابدی من خواهد بود او را در اعماق دريا می دانم روی دريا راه می روم تا به او برسم اشکم را به دريا می ده تا برای او هديه برد دريا يگانه امانت دار من و اوست او را در پايين يافتم پس نيازی به نردبان برای بالا رفتن در آسمان ندارم به پايين می روم تا او را ببينم و در کنار او بيارامم و برای هميشه با او باشم ما در کنار هم آمديم تا با هم بميريم ما با هم هستيم جمعه ٢٥ شهریور ،۱۳۸٤ خش خش
دخترانی که پسران زيبا را دوست دارند و من صورت های جذاب را به آتش سوزی دعوت می کنم.شايد با جراحی پلاستيک زيباتر شوند.ديوانه هايی که زياد حرف می زنند چون فکر می کنند زياد می دانند ولی من خاموشم چون هيج نمی دانم؛خواهش می کنم خفه شو فقط به ريتم گوش بده.امروز پر از جراحتيم پس ديگه لازم نيست بجنگيم.به گوشه ای بشين و فقط تماشا کن.روزهای سختمان تمام می شود لطفا صبر کنيد. سهشنبه ۸ شهریور ،۱۳۸٤ DON'T FORGET YOUR FORGETTEN HOPES
با دست ها و چشم های بسته-اسيری- دست ها بسته شده به اسب-توسن- سوارکار ديوانه و مست-جنون- می تازند و به روی زمين می کشد-گرد و خاک- جمعيتی در دو طرف ايستاده به تماشا-هياهو- صدای تشويق و همهمه و تشکر؛راضی شده اند به آب و غذا و دختران زيبا-کوتوله ها- خون روی زمين نشسته و سوار می تازد-نمی رسد- سهشنبه ٢٥ امرداد ،۱۳۸٤ ROOM OF THE SICKNESS
دوشنبه ٢٤ امرداد ،۱۳۸٤ زندگی:دلقک بازی
الان می بينمشون.همشون دارن دلقک وار می رقصن.خيلی وقته وقتی بهشون نگاه می کنن توی تجسمم احساس می کنن همشون دارن با يه ريتم مسخره ۶و۸ به صورت يکنواخت می رقصن.پيش خودم می گم زندگی عرصه دلقک بازی دلقکان تمام عياره. چهارشنبه ٢٩ تیر ،۱۳۸٤ ساديسماتيک
يه ليوان از دستم افتاده منتظرم تا صدای شکستنش رو بشنوم باهاش صحبت کردم.قرار شد که همه چيز رو به جلو بره قراره که همه چيز پيشرفت کنه و بعدش بزنيم همه چيز رو خراب کنيم اينطور که معلومه خودش همه به انارشيزم اعتقاد داره می گه همه اگه خودتون خراب نکنيد من خراب می کنم خوب راست می گه طفلکی حق داره به هر حال هم اسون تره هم چاره ساز خراب کردن پايان کاره ليوان شکست؛می خوام برم روش راه برم آسمون خط خطی گوشش نوشته هر کی يارش ساديست داره جاش تو بهشته پنجشنبه ٢۳ تیر ،۱۳۸٤ کابينه
من به عنوان رييس جمهور منتخب شما مردم چهاردست کابينه خود را به شرح ذيل اعلام می کنم: معاون اول:Thom Yorke وزيرآموزش عالی:Maynard.J.keanan وزير راه و ترابری:David Lynch وزير دفاع:Chris Barnes وزير ارشاد و فرهنگ اسلامی:Trent Reznor وزير آموزش و پرورش:Phil Anselmo وزير اطلاعات:Britney Spears و وزير امور خارجه:Hosein Ghasem Farid Nia دوشنبه ٩ خرداد ،۱۳۸٤ کودکان امروز؛بيمارام فردا
اين يه داستات تکراريه:مردی رو می بينم در طبقه ی ۴۰ام؛در دفتر کارش سرش رو روی ميزش می گذراد و ديگر بيدار نمی شود.حتی اون روز فرصت خوردن قرص هايش هم پيدا نکرده بود.همسرش فردای آن روز در آغوش مرد ديگری بود.فرزندان تنها بودند.آن دو را می بينم که در خانه بر سر اسباب بازی ها با يکديگر دعوا می کنند و کم کم آن ها يکديگر را از بين ميبرد. به اينجا بر می گردم و می بينم که چگونه بی مسئوليتی بزرگ بزرگان يا يک بزرگ ما را به اينجا کشانده.
جمعه ٢۳ اردیبهشت ،۱۳۸٤ WE ARE THE CIGARETTES
داشتم سيگار می کشيدم و به اين فکر می کردم که زندگی ما هم مثل اين سيگار می مونه که مصرف می شه و فقط خاکستر ازش می مونه...و سوالی که به ذهنم رسيد اين بود که کی داره اين سيگار رو می کشه و لذتش رو می بره؟؟؟ اميدوارم که اين سيگار رو از فيلتر روشن نکرده باشه؛البته ظاهرا اين کار انجام شده راستی سيگار ديگه چه عوارضی داره؟؟؟ جمعه ٥ فروردین ،۱۳۸٤ GO BACK TO SLEEP
ديوارم داره از چوب خط هام پر می شه.قراره به زودی آزاد بشم.قراره برای هميشه به مرخصی برم.استاد حکم آزادی من رو صادر کردن.گروهان به صف شن.استاد دارن ميان. قرار بود که بشينم و همه چيزهايی که به من داده بود رو بشمرم.خيلی زياد بودن.اولی که به ذهنم رسيد کافی بود برای اينکه من و از شمردن بقيه اش منصرف کنه. من از همه ی شما بهترم.من راست ميگم.من به قانون احترام می گزارم.من مودب هستم.من سيگار وdrugمصرف نمی کنم.من هر وقت عصبانی می شم تا ۱۰ ميشمرم.من از همه ی شما بهترم. چهارشنبه ٢٦ اسفند ،۱۳۸۳ کسی در راه است
ما بسيار به هم نزديک شديم.می توانستم نفسش را لمس کنم.صدای آواز درونش را شنيدم.خودم را بر روحش تاختم.ما شديم.موهايمان را به هم بافتيم.هر کدام يک دستمان را جدا کرديم.حرارتمان يکی بود.ما با هم مرديم. کسی در راه است تا با من بميرد. |
خونه آرشیو چیزام تماس مستقیم با هیات حاکمه
Links: Art Of David Lynch Roebling Hall TOOL NineInchNails Music Guide Rock&Metal Music News |
